[Yazım] O An

Kirli pas tutmuş hayatı birde camın arka tarafından seyretmek gerekiyormuş meğer...
Evet, seyrettim gördüklerim yanıltmadı beni. Baktığım herşey de bir umut aramak, bekleyiş içerisinde zamanı öldürmek aslında başlı başına bir kayıp,körlük ve tertemiz bir dünya da çamura batmaya giden bir yolmuş... Bir çok omuza yaslandım, belki de o an için her bir omuzda sıcaklık hissettim. O omuza yaslandığım an geçmişe ağlıyordum, yarını bilmiyordum hatta o gün için yaşamıyordum bile, nereden bilebilirdimki yarın ağlayacağımı...Başımı yasladığım her bir omuzun zamanla bana sırt çevireceğini, ya da benden istenen veya beni bastırmak için verilen görevin sonuna geldiklerini nereden bilebilirdim ki...

Uyurken korkudan yorganı yüzüme kapıyorum artık, lambayı bile söndüremiyorum, siyahı beğendiğim kadar ondan nefret de ediyorum.Gölgelerin bu kadar üzerime geleceğini bilmezdim ...Oyunlarda kullanırdım, şekiller çıkarırdım, git gide üzerime geliyorlar ismini bilmediğim şekiller...

Doluyorsun... yanaklarından süzülmesi gereken damlaları içine akıtıyor, elindeki sigarayı bile tersten yakıyorsun. Her nefes alıp verişin de döküyorsun parçalarını, ya yavaş yavaş tükeniyorsun, ya da sağlam bir deriye sahip olmaya başlıyorsun.Karşına herzaman çıkan ve çıkmaya devam eden iki yoldan birini değil aradaki dağa tırmanıyorsun.Kimbilir belki de en iyisini yapıyorsun...

Bir insan birden fazlayerde nasıl olur diye düşünürken, farkettimki baktığım heryere o insanı taşıyabilmişim. Peki bunu nasıl yapıyordum, heryere onu taşırken yanımdan uzaklaştırıyormuydum acaba? Etrafımdaki hiçbirşeyi göremiyorum, bu bir körlükmüdür? Hayır... Bu bir körlükse O`nu nasıl görüyordum?

Kulağımda çınlayan,içimi darmadağın eden o sesin
Aslın da bir inleyiş olduğunu
Gözümün önüne inen kapkara perdenin arkasında
Gizlenenin sen olduğunuEllerimdeki sıcaklığın kaynağının
Avuçların olduğunuBana anlatılan hikayenin
Gerçekten doğru olduğunu
Ve benim bunları anlamayacak kadar
Aptal olduğumu düşünmek bile istemiyorum...!

Şimdi gülüyorum...


Hayat o an bir ruh gibi ellerimden kayarken nasıl tuttuğumu, korkularımın karşısına geçip ölüm pahasına savaştığımı, karanlığa nasıl tırnaklarımı geçirdiğimi bilemezsiniz...

Sibel YILMAZ 09/04/08

[Ben`im] Kalp

Orada, o orada sol göğsünün içerisinde göründüğünde küçük, hissedildiğin de öyle büyük ki onun için can çekişirken teselli edemeyeceğin kadar uzakmış…

Heyecanlanıyorum sesin yükseliyor bilerek heyecanlanıyorum, daha fazla, hatta koşuyorum dışardan görünen görüntünün, saflığın, gülümsemenin gerçek olmadığını biliyor ve seni dışarı çıkarıp bir de içimdeki halini görmek istiyorum.

Sen orada ağlarken ben dışarıya gülücükler saçıyorum. Tüm acımı sana yüklüyor ölmeni bekliyorum, düzeltemeyeceğimi biliyorum bu yüzden yapıyorum… Bazen bunu neden yaptığımı da bilmiyorum, her şeyden önce bir parçam olmadığını düşünerek senden nefret ediyorum!

Keşke bir şeyler yapabilsem senin için, inan bana benim suçum değil. Bunları bana onlar söylediler tüm acılarımı, yaşanmışlıklarımı sana gömmeliymişim… Bir ölü gibi… Ölmüş bir kalbe…

Sibel YILMAZ 05.04.2009

Sen

Herşey bir tablonun üzerindeki renklerden ibaret...

Kırmızı...
Ne kadar asil değilmi?
Sıcak teninin karanlıktaki rengi kırmızı...
Sinsice yaklaşan bir köpek gibi,İçten içe bağıran ama sesi çıkmayan,
Gözünden düşen damlanın,
İçindeki denizde boğulanÜzerindeki ağırlığın, bu denizi büyütmekle hafifleyeceğini sanan,
Belki de tavanda sallanan bir beden kadar soğuk,
Ruhun bile kaskatı kesilmiş olan halin de...
Ferî kaçmış iki göze baktığın
O an...

Kadehteki içki kabarcığının görüntüsünden ibaretsin...

Sibel YILMAZ 03.09.2008

İçimde ki Sen

Öyle bir sen büyüttüm ki içim de,
En gizli yerime sakladım seni.
Açık vermesin diye tüm duygularımla bürüdüm üzerini.
Kimse görmesin dokunmasın sana,
Benim dokunduğum gibi…

Gitme…

Canım yanıyor, hastayım…
Kötü, yer almamalı sen ve ben arasında.
Buna izin verme.
Eskisi gibi tut ellerimden,
Gözlerime bak.
Kurma anlamını bilmediğim, bilmek istemediğim cümleler,
Yağdırma yağmurları, hatırlatma bana siyahı!

Eğer mutluysan,
Rahatsan, bensiz uyuyabiliyorsan,
Kal uzağım da!
Ben meğerse tek başıma büyütmüşüm içimdeki seni,
Tek başıma yaşamışım her şeyi.
Avutmaya çalışma beni,
Ben sensiz ben düşünemiyorum .
Senle sandığım zamanlardaki gibi yaşarım her şeyi.
Kızmıyorum artık sana, küçültmüyorum da içimdeki seni.
Artık isyan da etmiyorum,
Hala içimdesin, hala benimsin.
Bak hala yaşıyorum hala büyütüyorum içimde ki seni…

Tek başıma,tek…


Sibel Yılmaz